SLUMDOG MILLIONAIRE

Για μια ακόμη φορά αγαπημένη ταινία φίλης και ο σχολιασμός της γι' αυτήν.

Το τρίτο καμπανάκι έμοιαζε με βάλσαμο στην τόση αγωνία μας. Είχα, βλέπεις, ακούσει πολλά για αυτήν την ταινία, μήνες πριν, όταν ήταν ακόμη στα θεμέλια. Προσπάθησα να κρύψω τον ενθουσιασμό μου βασανίζοντας  μια κακότυχη συσκευασία κάποιου σνακ, από αυτά που πουλάνε στα κυλικεία των cinema. Μάταιο. Η αίθουσα μύριζε λιωμένο βούτυρο και τα φώτα άρχισαν σιγά σιγά να χαμηλώνουν, σαν να γίνονταν συνένοχοι σε κάτι που δεν ξέραμε αλλά είχαμε μια υποψία ότι μας περιμένει. Κάτι καλό, ίσως. Οι φωνές, τα γέλια, οι ψίθυροι του κοινού σταδιακά έσβηναν, μέχρι που εξαφανίστηκαν πια. Άσπρα γράμματα άρχισαν να χαράσσονταν σε ένα τεράστιο μαύρο φόντο:

Ο Τζαμάλ Μαλίκ είναι μια απάντηση μακριά από το να κερδίσει είκοσι εκατομμύρια ρουπίες. Πώς τα καταφέρνει;

Α: Με απάτη

Β: Από τύχη

Γ: Είναι ιδιοφυία

Δ: Ήταν το πεπρωμένο του.

Κάπως έτσι, κάποιος ονόματι Τζαμάλ Μαλίκ, από την Μομπάη της Ινδίας, βρίσκεται στο πλατό της εκπομπής «Ποιος θέλει να γίνει εκατομμυριούχος». Έτσι το ήθελε ο σκηνοθέτης, από την μία ένας φτωχός μπουφετζής και από την άλλη ένας καλοντυμένος παρουσιαστής: Ο φτωχός ανατολικός κόσμος να συναντά τον αλαζόνα- υλιστή δυτικό.

 Καθώς οι ερωτήσεις συνεχίζονται, παίρνουν σάρκα και οστά μέσα από την ζωή του πρωταγωνιστή. Πρέπει, άλλωστε, να εξηγήσει το πώς γνώριζε την κάθε απάντηση του τηλεπαιχνιδιού μετά την σύλληψή του για πιθανό δόλο. Έτσι, από το πλατό, βρισκόμαστε παράλληλα και σε έναν άλλο κόσμο που βρίσκεται δίπλα μας αλλά όλοι έχουμε συνηθίσει να κάνουμε πως δεν υπάρχει. Στον κόσμο που διώχνουμε από την μνήμη μας σκεπτόμενοι κάτι επιφανειακό και, όταν τον συναντούμε, γυρίζουμε το κεφάλι από την άλλη νιώθοντας, πιθανόν, μια στιγμιαία θλίψη –ίσως και ενοχή-.

            Όλη η ζωή του ήρωα γίνεται μια στιγμή στο τηλεπαιχνίδι και ξεδιαλύνονται το πώς έφτασε ως εκεί μένοντας ορφανός, ξεφεύγοντας από μια συμμορία που προκαλούσε αναπηρίες σε παιδιά με σκοπό να τα εξωθήσει στη ζητιανιά και στην πορνεία, πως κατάφερε με ποικίλους τρόπους να επιβιώσει χάνοντας την κοπέλα των ονείρων του και βλέποντας τον μοναδικό του συγγενή να γίνετε όμοιος με τους δολοφόνους των γονιών του. Βρισκόμαστε μπροστά στο μεγαλείο και την εξαθλίωση των λαών του ανατολικού κόσμου από την φτώχεια, τον φανατισμό, την πείνα, την παιδική εργασία και την πορνεία.

Ο Ντάνι Μπόιλ ισορροπεί ανάμεσα σε δύο αντιθετικούς κόσμους: Τους ανθρώπους που ζουν κάτω από τα όρια της φτώχειας στις παραγκουπόλεις της Ινδίας, σε αντίθεση με τον δυτικό και ευρωπαϊκό κόσμο, με τους κολλαριστούς γιακάδες, που χρησιμοποιεί τον πρώτο ως τουριστικό θέρετρο. Ο σκηνοθέτης προσπαθεί να υπογραμμίσει ότι ο αλαζονικός δυτικός κόσμος χαρακτηρίζεται από ηθικό αμοραλισμό σε αντίθεση με τον ήρωα που αδιαφορεί για τα χρήματα και εξυμνεί την αξία της αγάπης, χωρίς φθηνούς λυρισμούς και μελοδραματισμούς από την μεριά του σκηνοθέτη. Άλλωστε, η συμμετοχή του στο τηλεπαιχνίδι ήταν μια προσπάθεια να ξανασυναντήσει τον παιδικό του έρωτα, τη Λατίκα.

Ο σκηνοθέτης φέρνει στην επιφάνεια χωρίς χάρτινες συγκινήσεις, αλλά με κάποιον ανθρωπισμό και ρεαλισμό, το δίλημμα της επιβίωσης- αξιοπρέπειας μέσα από τις ζωές των ηρώων που αναγκάζονται να πραγματοποιήσουν πράγματα πέρα από τον εαυτό τους, όπως παιδική εργασία, πώληση του ίδιου τους του σώματος και εμπλοκή σε συμμορίες, για να επιβιώσουν.

Η ταινία καταλήγει, ακόμα, σε μια κοινωνικο-πολιτισμική παρατήρηση. Θίγει πολύ εύστοχα το φαινόμενο της παιδικής εκμετάλλευσης που μαστίζει ακόμα και τις σύγχρονες κοινωνίες: μικρά παιδιά υφίστανται την κατακρεούργηση του σώματος και της ψυχής τους στο βωμό του κέρδους κάποιων επιτήδειων, που εκμεταλλεύονται το γεγονός απουσίας ή αδυναμίας των γονέων τους να τα ανατρέψουν.

Ωστόσο, παρά την κατάδειξη αυτών των ακραίων κοινωνικών φαινομένων ο σκηνοθέτης δεν χάνει το χιούμορ του αποφεύγοντας έτσι το λυρικό και δραματικό ύφος που θα βάραινε περισσότερο το κλίμα και, ίσως, το καθιστούσε κουραστικό. Από την άλλη, καταφέρνει να κρατά αμείωτο το ενδιαφέρον του θεατή και να υπονοήσει την σημασία του πεπρωμένου και πως αυτό μπορεί να αλλάξει τη ζωή κάποιου. Άλλωστε όλοι έχουν δικαίωμα στην απόλυτη ευτυχία, όχι μόνο ο εύπορος δυτικός κόσμος.

Τέλος, η ερμηνεία του Ντεβ Πάτελ καθώς και των λιλιπούτειων ηθοποιών, που είναι πράγματι παιδιά που ζούνε στις παραγκουπόλεις της Ινδίας, καταφέρνει να φέρει τον ανατολικό κόσμο πιο κοντά στον δικό μας. Η αίθουσα, έτσι, σταμάτησε να μυρίζει λιωμένο βούτυρο και για μια στιγμή ευωδίες ανακατεμένων ινδικών μπαχαρικών γαργαλούσαν τα πνευμόνια μου κάθε φορά που έκλεινα τα μάτια. Έθνικ μουσικές από τον χώρο του Bollywood με ταξίδεψαν. Για λίγα δευτερόλεπτα ήμουν εκεί.

Η ταινία θα μπορούσε να είναι μία –ακόμα- ρομαντική κομεντί αλλά, κάτι τέτοιο δεν θα ικανοποιούσε τον σκηνοθέτη που επιθυμούσε την δημιουργία ενός κοινωνικοπολιτισμικού αμαλγάματος με στοιχεία αντιθέσεων και αξιών, όπως η αγάπη. Ο Μπόιλ  καταφέρνει να προσθέσει στον πορτοκαλί ουρανό και στις ανατολίτικες μουσικές του κόσμου του Bollywood πινελιές από τον χώρο του Hollywood καταλήγοντας σε έναν εξαιρετικό συνδυασμό των δύο νοοτροπιών και κουλτούρων. Τελικά, ίσως να έχουμε περισσότερα να μας ενώνουν.

Απάντηση:

Δ: Ήταν το πεπρωμένο του.

ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΗ ΑΠΟΣΤΟΛΗ 4: ΠΡΟΤΟΚΟΛΟ ΦΑΝΤΑΣΜΑ

Η ΔΡΑΣΗ ΣΕ ΝΕΟ ΕΠΙΠΕΔΟ

Και επειδή τελευταία παρουσίαζω γνώμες των φίλων μου για τις αγαπημένης τους ταινίες να και ακόμη μια ενδιαφέρουσα κριτική

Ο Τομ Κρουζ επιστρέφει για τέταρτη φορά στο ρόλο του ως Ήθαν Χοκ σαν πράκτορας της «IMF». Αυτή τη φορά, μετά από μία τρομοκρατική επίθεση στο Κρεμλίνο ο διευθυντής της εφαρμόζει το Πρωτόκολλο Φάντασμα, ο Ήθαν Χοκ και η ομάδα του αναλαμβάνει την ευθύνη για την έκρηξη στο Κρεμλίνο , με συνέπεια η «IMF» να κλείσει. 

Τώρα ο Τομ Κρουζ μαζί με την ομάδα του(Simon Pegg και Paula Patton) και έναν πρώην αναλυτή της CIA( Jeremy Renner) αναλαμβάνουν να ανακαλύψουν την σκευωρία κατά της «IMF», καταδιώκοντας έναν τρομοκράτη με το όνομα «Hendrix» ο οποίος έχει στην κατοχή του κωδικούς για την ενεργοποίηση πυρηνικών κεφαλών και τις οποίες σκοπεύει να εκτοξεύσει κατά των ΗΠΑ . Στο τέταρτο αυτό μέρος ο Τομ Κρουζ δεν διαθέτει τα περίφημα γκάτζετ του και δεν έχει από πίσω την βοήθεια της υπηρεσίας, θα πρέπει λοιπόν μόνος του να κυνηγήσει αυτόν τον τρομοκράτη, σε ένα ταξίδι που θα τον οδηγήσει από το Ντουμπάι μέχρι την Ινδία με στόχο να αποκαταστήσει το όνομα του.

Στην ταινία αυτή όπως και στις προηγούμενες φυσικά κυριαρχεί η δράση και οι «αδύνατες αποστολές» τις οποίες πρέπει να βγάλει εις πέρας ο «γερασμένος» πια Τομ Κρουζ. Τα εντυπωσιακά εφέ αλλά και η ταχύτατη αλλαγή σκηνών εγγυούνται ένα πολύ καλό αποτέλεσμα κρατώντας καθηλωμένο το κοινό για 2 ώρες αμείωτης δράσης. Ωστόσο σε αντίθεση με τα προηγούμενα «mission impossible» οι σκηνές δράσεις του Τομ Κρουζ είναι σχετικά περιορισμένες καθώς φαίνεται να έχει πιο οργανωτικό ρόλο σε αυτήν την ταινία παρά εκτελεστικό, παρόλα αυτά τις σκηνές αυτές τις αναπληρώνει επάξια ο Τζέρεμι Ρέννερ ο οποίος έχει ενεργό ρόλο στις πιο επικίνδυνες σκηνές της ταινίας αλλά και η πανέμορφη Πάολα Πάττον. Ωστόσο και το το τελευταίο μέλος της ομάδας Σάιμον Πεγκ προσδίδει και αυτός χιουμοριστικές πινελιές στην ταινία. Από την ταινία απουσιάζει εντελώς το ρομάντζο και οι ερωτικές σκηνές, έχουμε δηλαδή 100% δράση τόση που ίσως δεν έχει ξανά υπάρξει σε ταινία.

Σε αντίθεση με τις προηγούμενες ταινίες «Mission Impossible» σε αυτήν απουσιάζει το μυστήριο αλλά και η προσωπική ζωή του Ήθαν Χοκ. Η ταινία αυτή στοχεύει στο να κάνει το κοινό να περάσει περίπου δύο ώρες αμείωτης έντασης και να φτάσει την αδρεναλίνη στο κόκκινο. Βέβαια σε αυτό βοηθάει και η εξαιρετική σκηνοθεσία με τις εναλλαγές σκηνών να είναι ταχύτατες αλλά και τα πολύ εντυπωσιακά πλάνα από το Ντουμπάι και την Ινδία. Ο σκηνοθέτης Μπραντ Μπερντ(The Incredibles, The Iron Giant) σκηνοθέτη για πρώτη φορά μία ταινία δράσης και όπως φαίνεται αρκετά επιτυχημένα. Χαρακτηριστικές σκηνές δράσης της ταινίας είναι η αναρρίχηση του πανύψηλου ουρανοξύστη ύψους 830 στο Ντουμπάι, Burj Khalifa, και καταδίωξη με τα αυτοκίνητα μέσα στην ανεμοθύελλα, σκηνές που εναλλάσσονται ταχύτατα και διαθέτουν φυσικά αρκετή δόση υπερβολής.

Το Mission Impossible: Ghost Protocol συνάρπασε  το κοινό και στην πρώτη εβδομάδα προβολής του στην Αμερική απέφερε εισπρακτικές

επιτυχίες που ξεπερνούσαν τα 12 εκατομμύρια δολάρια(18 Δεκεμβρίου). Ωστόσο η ταινία δεν έγινε ιδιαίτερα αποδεκτή από το ευρύ κοινό καθώς ακούστηκαν αρκετά αρνητικά σχόλια για τον Τομ Κρουζ. 

 INTO THE WILD

Καινούρια ταινία δεν είναι απλά είναι η αγαπημένη ενός πολύ καλού μου φίλου( ναι εκείνου που είχε γράψει και για τα πόστερ) οπότε η άποψη του για την ταινία είναι αξιοπρόσεχτη.

Το "Into the Wild" γυρίστηκε στην Αμερική το 2007 υπό την σκηνοθεσία του εξαιρετικού Sean Penn και πρόκειται περί αληθινής ιστορίας. Ο πρωταγωνιστής είναι ο νεαρός  Emile Hirsch, ενώ άλλοι γνωστοί ηθοποιοί οι οποίοι συμμετέχουν στην συγκεκριμένη ταινία είναι οι Vince Vaughn , Kristen Stewart κτλ.  Η ταινία διαρκεί περίπου 2 ώρες και 28 λεπτά και ανήκει στην κατηγορία του βιογραφικού δράματος με πολλά στοιχεία περιπέτειας.

Η ιστορία αρχίζει με τον νεαρό Chris  που αποφοιτεί από το πανεπιστήμιο του και μια νέα ζωή ξεκινάει μπροστά. Ο ίδιος όμως έχει διαφορετικά σχέδια  και δεν σκοπεύει να ακολουθήσει τις επιθυμίες και τα όνειρα των γονιών του που έχουν γι'αυτόν. Ο ήρωας της ταινίας, επηρεασμένος από φιλόσοφους όπως ο Τολστόι και άλλους,ήθελε να ξεφύγει από την πραγματικότητα που του είχαν φτιάξει και μπουχτισμένος απο τον υλισμό και την σαπίλα της κοινωνίας αποφάσισε να εγκαταλείψει το σπίτι του και να αρχίσει ένα ταξίδι προς την Άγρια Φύση για να βρει το αληθινό νόημα της ζωής.

 Όσα λεφτά είχε στην άκρη τα έδωσε για φιλανθρωπικούς σκοπούς και όλα τα αλλά απλώς τα έκαψε. Στη διάρκεια του ταξιδιού του προς το νόημα που έψαχνε, γνώρισε αρκετούς ανθρώπους, οι οποίοι ο καθένας ξεχωριστά σχημάτισε με τον δικό του ξεχωριστό τροπο την προσωπικότητα του. Φτάνοντας στον τελικό προορισμό του, την Αλάσκα που είναι και η γη της επαγγελίας του ξεκίνησε μια καινούρια ζωή, μοναχός με την Φύση και τα φαινόμενα της. Κυνηγά ζώα προκειμένου να τραφεί, βρίσκει ένα παλιό Magic Bus,το οποίο γίνεται το νέο καταφύγιο του, και το διάβασμα φιλοσοφικων βιβλίων καθημερινότητα του. 

Πλέον νιώθει ελεύθερος, έχοντας σπάσει τα κοινωνικά δεσμά του, ώσπου φτάνει η στιγμή όπου κάνοντας ένα λάθος, τρώει ένα δηλητηριώδες φυτό και πεθαίνει μόνος.

Πρόκειται για μια αληθινή ιστορία, με τρομερές εικόνες φυσικών τοπίων όπως τον Γκραντ Κενιον στην Αμερική, με πολύ καλή ερμηνεία απο τον Emile Hirsch και πολλές φιλοσοφικές ατάκες που κάνουν τον θεατή να σκέφτεται. Σίγουρα αξίζει κάποιος να ξοδέψει δυόμισι ώρες από την ζωή του προκειμένου να την παρακαλουθήσει. Είναι δεδομένο ότι έστω και λίγο θα αλλάξει τον τροπο με τον οποίο σκέφτεται κάποιος.  

MONEYBALL

Όσκαρ(δυστυχώς)ο Μπραν Πιτ δεν πήρε.Την ταινία όμως καλό είναι να την δεις.Και ας μην έχεις ιδέα από μπέιζμπολ. 

    Το Moneyball προβλήθηκε στους κινηματογράφους τον Σεπτέμβριο του 2011 ενώ στην Ελλάδα έφτασε τον Δεκέμβρη του ίδιου έτους. Πρωταγωνιστές της ταινίας είναι ο Brad Pitt και ο Jonan Hill ενώ παίζουν και οι Philip Seymoyr Hoffman, Robin Wright, Chris Patt και Steven Bishop. Η ταινία βασίζεται στην αληθινή ιστορία του Billy Beane( Brad Pitt ) ενός γενικού διευθυντή μιας ομάδας μπέιζμπολ η οποία έχει χάσει όλα τα αστέρια της και δεν διαθέτει πολλά χρήματα για μεταγραφές.

 Έτσι ο Billy Beane προσλαμβάνει για βοηθό του τον Peter Brand( Jonan Hill ), έναν νεαρό ο οποίος είναι διάνοια στα μαθηματικά.

 Με έναν πρωτότυπο τρόπο βασισμένο αποκλειστικά σε ν νούμερα και στατιστικά οι δυο τους φτιάχνουν μια νέα ομάδα έχοντας πίστη ότι θα πετύχουν. Ο τρόπος αυτός ονομάζεται Moneyball εξ’ ου και ο τίτλος της ταινίας Στην αρχή συναντάνε δυσκολίες, μετέπειτα όμως η ομάδα βρίσκει το δρόμο της και έρχεται η δικαίωση για τους δυο αυτούς ανθρώπους.

   

Ο Bennett Miller σκηνοθετεί μια ταινία που δεν χρειάζεται να σου αρέσει το μπέιζμπολ για να την δεις. O Brad Pitt για μια ακόμη φορά μας αποδεικνύει το πόσο καλός ηθοποιός είναι ενώ τα χρόνια φαίνεται ότι αρχίζουν σιγά σιγά να επιδρούν πάνω του. Ο Jonan Hill από την άλλη ξεφεύγει επιτέλους από το στυλ της χαζοκωμοδίας που τον είχαμε συνηθίσει και ανταποκρίνεται πολύ καλά στον ρόλο του. Φυσικά το μπέιζμπολ είναι αυτό που κυριαρχεί μέσα στην ταινία τα στιγμιότυπα από τους αγώνες όμως δεν είναι τόσο εκτενή όπως σε παρόμοιου είδους ταινίες. Ίσως αυτό είναι που κάνει την ταινία ιδιαίτερη καθώς επικεντρώνεται πιο πολύ στις σχέσεις και τις προσπάθειες που κάνουν οι άνθρωποι και όχι στο μπέιζμπολ μόνο σαν άθλημα.

 Όταν έχεις πίστη σε κάτι και προσπαθείς με όλες σου τις δυνάμεις να το πετύχεις στο τέλος θα δικαιωθείς και τότε θα επιλέξεις εσύ πως θέλεις να ζήσεις. Αυτό είναι σίγουρα ένα μήνυμα που σου αφήνει η ταινία η οποία έχει προταθεί για 7 Oscar μεταξύ των οποίων καλύτερης ταινίας, Α’ και Β’ αντρικού ρόλου. Αναμφίβολα λοιπόν αποτελεί μια αξιόλογη επιλογή να παρακολουθήσει κανείς το Moneyball καθώς αποτελεί μια ταινία με σημαντικούς ηθοποιούς και πολύ καλές ερμηνείες.

ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΙΚΑ ΠΟΣΤΕΡ ΠΟΥ ΜΕΤΡΑΝΕ

Μια ταινία πριν την προβολή της κερδίζει τις εντυπώσεις από την αφίσα της. Ένας φίλος μου λοιπόν επέλεξε τις πιο εντυπωσιακές και εγώ τις παρουσιάζω εδώ.

1. Fear and Loathing in Las Vegas

 Ναι είναι μακράν η αγαπημένη μου από τότε που πήγαινα παλία στο dvd club της γειτονίας μου και την έβλεπα αναρτημένη στον τοίχο.

2. The Godfather

''I'm gonna make him an offer he can't refuse''. Τα λέει όλα. Και το πόστερ και η φράση. Θρυλικός Νονός.

3. American Beauty

Απίστευτη ταινία, τρομερός Kevin Spacey, τρομερή αφίσα. Αυτή την θέλω.

4. Drive

Η ταινία θεωρήθηκε η καλύτερη του 2011. Την είδα από περιέργεια. Τουλάχιστον μέτρια κατά την γνώμη μου πάντα. Η αφίσα όμως με εξιτάρει.

5. A Clockwork Orange

 Η θρυλική ταίνια του Stanley Kubrick δεν θα μπορούσε να απεικονίζει κάτι λιγότερο. Την θαυμάζω.

6. Scarface

 Τίποτα λιγότερο, τίποτα περισσότερο για την ταινία του Αλ Πατσίνο.

7. Trainspotting

 Τα αλάνια από το Λονδίνο μας χάρισαν μια εξαιρετική ταινία και μια υπέροχη αφίσα ως κληρονομιά.

EDWARD FUCKING NORTON

Διανύουμε σίγουρα την εποχή όπου ο Robert Downey Jr. κυριαρχεί(και όχι άδικα) στην περιοχή του Holywood. Όλοι όμως έχουμε έναν αγαπημένο ηθοποιό.Για μένα αυτός είναι ο Edward Norton.

Η πρώτη μου γνωριμία με τον Norton ήταν στην ταινία Primal Fear την οποία είχα παρακολουθήσει τυχαία στην τηλεόραση. Πρωταγωνιστής ο Richard Gere με τον Νorton  να παίζει καταπληκτικά τον ρόλο ενός νεαρού με διχασμένη προσωπικότητα κερδίζοντας μια υποψηφιότητα για ‘Oσκαρ. Μου είχε κάνει εντύπωση η ερμηνεία του αλλά μέχρι εκεί. Η ταινία που τον λάτρεψα ήταν το American History X. Η ταινία γενικά είναι από πολύ δυνατή και Norton στον ρόλο του φανατικού ναζί '' δίνει ρέστα''. Το βλέμμα που παίρνει μετά την δολοφονία ενός νέγρου που προσπάθησε να κλέψει το αμάξι σε τρομάζει. Σε κάνει να πιστεύεις ότι όντως στην πραγματική του ζωή οι πεποιθήσεις του είναι αυτές. Και τρομάζεις περισσότερο. Ευτυχώς δεν είναι έτσι. Πρωταγωνιστής λοιπόν πια, δεύτερη φορά προτεινόμενος για όσκαρ( στην πέμπτη μόλις του ταινία) αυτή τη φορά όμως για α' αντρικό ρόλο. Δυστυχώς είχε την ατυχία να πέσει πάνω στον μεγάλο Roberto Benigni που πρωταγωνιστούσε στο La vita e bella. Αλλά και πάλι εγώ το ‘Oσκαρ θα του το έδινα. Αλλά όπως έχει πει και ο ίδιος : Το να είσαι υποψήφιος για ένα βραβείο Όσκαρ είναι διασκεδαστικό, αλλά όταν τελειώνει η απονομή αυτή η αίσθηση εξαφανίζεται αμέσως. Ποιος θυμάται στο κάτω-κάτω με την πρώτη ποιος κέρδισε το Όσκαρ δεύτερου αντρικού πέρυσι;

Από το American History X και μετά άρχισε η άνοδος. Συμπρωταγωνιστεί με τον Matt Damon στο Rounders παίζοντας έναν παίκτη πόκερ που για καλό του και για κακό του ξέρει να κλέβει. Πολύ καλά μάλιστα. Το μότο του στην ταινία; : Αν δεν καταφέρεις να εντοπίσεις το κορόιδο του τραπεζιού στο πρώτο μισάωρο του παιχνιδιού, τότε εσύ είσαι το κορόιδο . Πλέον έχει πάρει τον δρόμο του. Έρχεται και το αριστούργημα του Fight Club όπου δίνουν ρεσιτάλ μαζί με τον Μπραντ Πιτ και το γλυκό έχει δέσει.The Score, 25th hour, The Illusionist, Pride and Glory, The Red Dragonσυμπληρώνουν,για μένα τουλάχιστον, τις κορυφαίες του ταινίες. Η συμμετοχή του στο Kingdom of Heaven ως King Baldwin όπου δεν εμφανίζεται καθόλου το πρόσωπο του αλλά ούτε και το όνομα του στους τίτλους τέλους της ταινίας! δείχνει ότι ο άνθρωπος είναι πολύ μπροστά. Δεν με ενδιαφέρει να κάνω ταινίες για όλους. Μου αρέσει να κάνω ταινίες για τον εαυτό μου, τους φίλους μου και τους ανθρώπους με τις ίδιες ευαισθησίες με εμένα. To έχει υποστηρίξει και αυτό παίζοντας σε ταινίες όπως για παράδειγμα το The Painted Vail. 

Κάθε ηθοποιός βέβαια έχει και την άτυχη του στιγμή. Του Norton ήταν σίγουρα στο The Stone. Βέβαια γίνεται μια ταινία με Robert De Niro, Edward Norton και Milla Jovovich να είναι κακή?Ε αυτή ήταν. Είπαμε όμως όλοι οι μεγάλοι ηθοποιοί κάνουνε λάθη( Για παράδειγμα το The Stone δεν είναι η μοναδική κακή ταινία του De Niro)

Σήμερα πρωταγωνιστεί με τον Bruce Willis στο Moonrise Kingdom που θα κάνει πρεμιέρα στις Κάννες. 

Την ερμηνεία του στο American Hisstory X πιστεύω δύσκολα θα την ξεπεράσει. Η Ακαδημία πάντως έχω την εντύπωση ότι του χρωστάει ένα Όσκαρ.

THE AVENGERS

Ολόκληρος ο κόσμος κινδυνεύει από την εισβολή μια νέας φυλής.Αν δεν μπορούν να τον σώσουν 6 υπερήρωες τότε ποίος μπορεί; Οι Εκδικητές είναι μια ταινία που πρέπει να δεις.

 Αν είσαι φαν των κόμιξ και της Μάρβελ και αν έχεις δει κάθε ταινία με κάθε ήρωα που έχει βγει τότε σίγουρα έχεις δει ήδη τους Εκδικητές.Αλλά και πάλι και να μην είσαι η ταινία θα σε αποζημιώσει. Ο πλανήτης κινδυνεύει λοιπόν και o Νικ Φιούρι( Samuel Jackson ) αποφασίζει να μαζέψει την αφρόκρεμα των υπερηρώων για να τον σώσει.

 Έχουμε και λέμε λοιπόν : Iron Man, Hulk,Thor,Captain America,Black Widow,Hawkeye συγκεντρώθηκαν για να σώσουν την κατάσταση. Πριν αντιμετωπίσουν τον εχθρό βέβαια έχουν κάποια προβλήματα μεταξύ τους αλλά αυτό είναι που κάνει και την ταινία ακόμα πιο ενδιαφέρουσα.Και αυτό οφείλεται στον Robert Downey Jr. 

Αν η ταινία είναι για 7 ο Downey την ανεβάζει  στο 8.Βάλε ακόμα 0,5 γιατί παίζει και η Scarlett Johansonn και έτοιμο το αποτέλεσμα.Μια ταινία με δράση,με αγωνία,με χιούμορ, που παρόλο την μεγάλη της διάρκεια (2 ώρες και 22 λεπτά) δεν σε αφήνει να την βαρεθείς.

Μπορεί ο Μπάτμαν και ο Σπάϊντερμαν να είναι απογοητευμένοι που δεν συμμετείχαν στην ταινία,εσύ όμως δεν θα απογοητευτείς αν επιλέξεις να την δεις.Και αν θες να μιλήσουμε και με νούμερα, το πρώτο μόνο σαββατοκύριακο της προβολής της σε Η.Π.Α και Καναδά οι εισπράξεις των ταμείων από την πώληση των εισιτηρίων έφτασε τα 200,3 εκατομμύρια δολάρια(το μεγαλύτερο εμπορικό  άνοιγμα στην ιστορία του box office).Το sequel της ταινίας πρέπει να θεωρείται βέβαιο.